خدایان اومانیستی

کسی که آزادی و اختیار انسان را بزرگترین و تنها ارزش می‌گیرد در واقع دارد به زبان دیگری می‌گوید انسان خداست. انسان خداست و حق تشریع تنها از میل و اراده اوست. در چنین تفکّری مشروعیت زندگی مشترک زن و مرد و تجارت تنها در رضایت آنهاست. مشروعیت حکومت تنها در رضایت مردم است. و کلّاً مشروعیت هر عملی تنها در رضایت مردم است و تنها زمانی این مشروعیت خدشه‌دار و محدود می‌شود که خدایان مختلف با هم در جنگ بیفتند و رضایت و آزادی شخصی با رضایت و آزادی شخصی دیگر در تضادّ باشد.
برعکس در تفکّر توحیدی مشروعیت و عدم مشروعیت هر چیزی از طرف خداست. اگر جایی مثلاً در ازدواج، حکومت و تجارت و هر عمل و امر دیگر رضایت و اختیار افراد و اشخاص مهم باشد تنها از این روست که رضایت و تشریع خداوند در آن قرار داده شده است و رضایت و اختیار و آزادی آنها به خودی و مستقل از اراده و رضایت و تشریع الهی ارزش اعتباری نخواهد داشت و اگر معلوم شود که رضایت الهی در چیزی دیگر است همه میلها و اراده‌ها و آزادی‌ها بی‌ارزش خواهد بود.

/ 3 نظر / 5 بازدید
جعفر

کوتاه مختصر و به شدت مفید بود.ما تو دانشگاه بااین تفکر خیلی برخورد داشتیم.

نارایانا

سلام بزرگوار... سپاس به خاطر مهری که روا داشتی...[گل]

محسن

كلمه حق يراد به الباطل